Bir universite profesoru ogrencilerine su soruyu sorar;

'Var olan herseyi Tanrimi yarattis'
cesur bir ogrenci ayaga kalkar ve yanitlar.
-'Evet herseyi Tanri yaratti!'
> Profesor sorusunu yineler ve ogrenci yine 'evet efendim ' diye
yanitlar.Profesor devam eder; -'Eger herseyi yaratan Tanri ise ve
seytan varolduguna gore seytani da Tanri yaratmis olur ve
calismalarimizda uyguladigimiz 'Kesinlestirme'prensibine gore de Tanri
seytandir.Ogrenci boyle bir onerme karsisinda sasirir ve yerine
oturur.Profesor ise ogrencilerine bir kez daha Tanri'nin icindeki
kaderin bir efsane oldugunu kanitlamaktan oturu oldukca mutludur.Bu
arada bir ogrenci ayaga kalkar ve -Bir soru sorabilirmiyim profesori
der.Profesorde sorabilecegini soyler.
Ogrenci ayaga kalkar ve 'Soguk varmidiri diye sorar.Profesor; -'Nasil
bir soru bu boyle,tabiki vardir ' diyeyanitlar. 'Sen hic soguktan
usumedinmis'Ogrenci ; 'Aslinda, fizik yasalarina gore soguk yoktur.
yasamda/realitede biz sogugu sicakligin yoklugu olarak
dusunuruz.Herkes veya nesneler o enerji oradaysa veya bir sekilde
enerji iletiyorsa onu deneyimler.Ornegin,Absolute 0 (-460 derece F)
sicakligin kesin yoklugudur (hic olmadigi seviyedir).Tum maddelerin bu
seviyede reaksiyon verme ozellikleri bozulur ve degisir.Soguk yoktur,o
yalnizca sicakligin yoklugunda duyumsadiklarimizi tarif etmek icin
yarattigimiz bir kelimedir' der ve devam eder, - Profesor, karanlik
varmidiri
Profesor ;
-'Tabiki vardir'. Ogrenci yanitlar,
-'Korkarim gene yaniliyorsunuz efendim.Cunku,Karanlik ta
yoktur.Yasamda/realitede karanlik isigin yoklugudur.Biz isik uzerinde
calisabiliriz ama karanligi calisamayiz.Gercekte,biz Newton'un
prizmasini kullanarak beyaz isigi kirar ve renklerin cesitli dalga
uzunluklari uzerinde calisabiliriz.Ama karanligi olcemeyiz.Bir basit
isik isini karanlik bir mekani aydinlatarak karanligi kirmis olur yani
karanligi gecersiz kilar. Siz belli bir mekanin/uzayin ne kadar
karanlik oldugundan nasil emin olursunuzi Isigin miktarini olcersiniz!
Bu dogrudur degilmis Karanlik insanlik tarafindan , isigin olmadigi
yer/mekan icin kullanilan bir kelimedir. Son olarak ogrenci profesore
gene sorar; -'Efendim seytan varmidiri Bu kez profesor pek emin
olamamakla birlikte yanitlar; -'Tabiki, acikladigim gibi, biz onu her
gun ,her yerde onu goruruz.Seytan/kotuluk bir kisinin baska bir kisiye
her gun sergiledigi insaniyetsizliginin bir ornegidir.O , dunyadaki
islenmis tum suclarda,siddette yer alir.Bunlarin tumu seytanin
kendisinden baska bir sey de degildir.' der. Ogrenci devam eder;
-'Seytan yoktur efendim.Yani o kendi basina yoktur. Seytan basit
olarak Tanrinin yoklugudur.O aynen karanlik ve soguk ta oldugu gibi
insanin tanrinin yoklugunu tarif etmek uzere yarattigi bir kelimeden
ibarettir.Tanri seytani yaratmadi. Seytan/kotuluk insanin tanrisal
sevgiyi yureginde duyumsamadigi zaman deneyimlediklerinin bir
sonucudur.O aynen sicakligin olmadigi yere gelen soguk ya da isigin
olmadigi yere gelen karanlik gibidir.
Profesor yerine oturur. Genc ogrencinin adi Albert Einstein'dir.